14 χρόνια μετά

Κακούργε Γιάννη Αδαμίδη, βαλτός είσαι; Τώρα που περνάω την κρίση των 31 ήταν ανάγκη να εμφανιστείς (πού ήσουν άραγε εξαφανισμένος τόσον καιρό;) και να μου κάνεις τα νεύρα κρόσσια; 14 χρόνια είπες; Διάβασα καλά; Βοήθεια!!!!!!!
Αααχ, μου έλειψε και η Θεσσαλονίκη! Πήγα την προηγούμενη εβδομάδα για ένα Σαββατοκύριακο μόνο και μου (ξανα)άρεσε, ξύπνησε και πάλι μέσα μου το πάθος ή η νοσταλγία, δεν ξέρω.
Τέλος πάντων, φαίνεται όντως ότι ο Νέστορας ήταν η ψυχή του μπλογκ. Άντε τώρα να γράφεις στα κινέζικα για να συνεννοηθείς (άσχετο).
Λοιπόν παιδιά, έπειτα από αυτό το παραλήρημα, προτείνω να βρεθούμε σύντομα. Τι λέτε για το Σάββατο, μεσημέρι ή βράδυ; Δώστε ένα σημείο ζωής για να το κανονίσουμε.
Φιλιά!