Πως φτιάχνω το προφίλ μου

Όταν σας σταλεί η πρόσκληση στο e-mail σας και την αποδεχθείτε το link θα σας οδηγήσει στην κεντρική σελίδα του blog. Πάνω δεξιά υπάρχει μια επιλογή EDIT MY PROFILE.

Επιλέγοντας το μπορείτε να εισαγάγετε τα στοιχεία σας, ώστε να υπάρχει μια σελίδα με πληροφορίες για σας (e-mail, messenger, δουλειά, τόπος κατοικίας), αλλά και κάθε φορά που γράφετε ένα post να έχει την υπογραφή σας.

Από Βιβή

Συμφωνώ με τον Γιάννη. Τζάμπα το κάναμε το blog? Αμαν πια, πολυάσχολοι δημοσιογράφοι. Εγώ πάντως θα συνεχίσω να βάζω ό,τι φωτογραφίες βρίσκω, για να μάθετε.
Γιάννη, σου έστειλα και mail, δεν καταλαβαίνω (ακατοίκητο...) πώς να κάνω προφίλ. Βοήθεια...!

Έλλειψις χρόνου;

Τι γίνεται παιδιά; Δεν βλέπω κίνηση στο μαγαζάκι. Έλλειψη χρόνου; Τόσες χιλιάδες λέξεις γράφετε κάθε μέρα στις εφημερίδες σας, λίγο χρόνο για το blogι δεν έχετε; Ούτε μια φωτογραφία να ανεβάσετε; Ούτε 10 δεύτερα να φτιάξετε το προφίλ σας και να βάλετε το mail σας (για σένα το λέω Ψαρά που έκανες προφίλ χωρίς να βάλεις τίποτα!!!).

Κανένα όνομα που λείπει από τη λίστα; το επίθετο του Παύλου;

Γιώργο, Τίνα, Θέμη, Πετρωτέ, Σαλτζή που είστε; Στέφη έμαθες τη διεύθυνση του blog; Δήμητρα, Κατερίνα Τσαβέα;

Αααβίαστα ερωτήματα...by mapsara (ΑΜ:105- σωστά Ρένα;)

Θα ήταν υπερβολή να πω ότι νιώθω την ίδια αγωνία με εκείνον τον Σεπτέμβριο του '94 που καθισμένη στα μαρμάρινα σκαλιά του Μανδαλιδείου προσπαθούσα να συμπληρώσω σωστά τα πιστοποιητικά εγγραφής στη Σχολή. Ομολογώ όμως ότι μια αμηχανία τη νιώθω...
Εχουν περάσει και πολλά χρόνια!
Να 'μαστε πάλι εδώ, με κλεισμένα τα 30 οι περισσότεροι... (ή όλοι;)
Αααβίαστα προκύπτουν πολλά ερωτήματα:
- Πώς φανταζόμασταν τον εαυτό μας στα 30 του όταν ήμασταν 18-20;
- Κάναμε αυτό που θέλαμε να έχουμε κάνει, αυτό που ονειρευόμασταν;
- Αξιζαν τα 4 χρόνια με Τέσσα, Αλ Μπάντι, Αννούλα και όλο αυτό το τρελό παρεάκι;
- Τι έχουμε κερδίσει; Τι έχουμε χάσει;

Είμαι σίγουρη ότι οι ερωτήσεις αυτές περνούν και από το δικό σας μυαλό κοιτάζοντας τα posts του blog μας (μπράβο Βιβή!). Και είμαι βέβαιη ότι οι απαντήσεις είναι δύσκολο να δοθούν... ακόμη...

Εν έτι 2007 πάντως, και παρόλο που δεν είμαι πια στην όμορφη Θεσσαλονίκη, ούτε παιδούλα όπως τότε, ούτε -ομολογώ-τόσο αθώα και ευτυχής, εγώ σας νιώθω πιο κοντά μου.

Ελπίζω ότι η δεύτερη ευκαιρία θα είναι καθοριστική για
το έτ(π)ος του 1994 (μπράβο βρε Νέστορα!).

Μου αρέσει που ξαναβρισκόμαστε. ΑΑΑβίαστα αυτή τη φορά!
Φιλιά,
Μαρία

ΑΠΕΙΛΕΣ

Δέχτηκα απειλές από τον κουμπάρο μου Γιώργο Χρηστίδη ότι έχει πολλά ράμματα για τη γούνα μου. Τον προκαλώ να postάρει σύντομα κάτι για να αποδείξει του λόγου το αληθές. Για να μπορέσω να ανταποδώσω δηλαδή... Βιβή

ΟΔΗΓΙΕΣ ΧΡΗΣΗΣ

Για να αποκτήσει το blog ένα νόημα καλό θα είναι να συμπληρώσει ο καθένας το ατομικό του προφίλ, ώστε να υπάρχει η κεντρική σελίδα όπου μπορεί ο καθένας να γράφει ό,τι θέλει, αλλά και η σελίδα με τα προφίλ που θα μπορούμε να βλέπουμε που βρίσκεται ο καθένας και τα στοιχεία επικοινωνίας μαζί του.

Για να γίνει αυτό πρέπει να στείλετε το e-mail σας ώστε να σας στείλω πρόσκληση. Έτσι θα αποκτήσει ο καθένας τον δικό του κωδικό και θα μπορεί να δημιουργήσει το προφίλ του, αλλά και να postαρει ό,τι θέλει.

To e-mail μου είναι gmi@freemail.gr

Όσοι έχετε πάρει ήδη κωδικό μπορείτε να καλέσετε άλλους επιλέγοντας SETTINGS>PERMISSIONS>ADD AUTHOR όπως στην εικόνα παρακάτω.


Επίσης, όποιος θυμάται τα επώνυμα αυτών που λείπουν από τη δεξιά μπάρα ας τα στείλει κι αυτά...

Α και ενημερώστε όσους πρέπει...

Μαρία Χρυσάφη, Α.Μ. τόσο παλιά που δε θέλω να το θυμάμαι

(Και Θέμης Χατζηκωνσταντίνου, με Α.Μ. 114, αλλά ποιος μετράει)

Η Μαρία Μίχου λείπει, και η Ραλλού!
Ερωτοχτυπημένα :oD

Τυροβούζης Νέστορας Α.Μ. (104)

Το έ(π)τος του '94
Γεια σας αξιότιμοι συμφοιτητές, αξιοσέβαστοι πλέον δημοσιογράφοι, στελέχη διαφημιστικών εταιρειών, στυλοβάτες δημόσιων υπηρεσιών και οργανισμών. Το blog ετούτο που έχετε μπροστά στα μάτια σας ξεκίνησε έπειτα από την ιστορική συνάντηση της 20ης Ιανουαρίου στα Άνω Πετράλωνα. Η γιάφκα της οδού Ιώνων, εχμμ συγνώμη, η παρέα που μαζευτήκαμε εκεί, σκεφτήκαμε να ξεκινήσουμε κάτι ώστε μέσω αυτού να ξαναβρεθούμε όλοι οι συμφοιτητές. Η αρχή έγινε και ελπίζουμε όλοι να δώσουν το παρόν και να μάθουμε επιτέλους που βρίσκονται και τι κάνουν τα παιδιά της κλάσης του 1994. Άντε λοιπόν να θυμηθούμε τα παλιά, την κ. Τέσσα, τον κ. Αλ Μπάντη (ναι ξέρω Ναλμπάντη), τον Αδόλφο και βέβαια την κ. Π. Και βέβαια ένα μπράβο στην Βιβή που έφτιαξε την σελίδα...
Υ.Γ. την επόμενη φορά συνάντηση στην Θεσνικη. Φέρτε και τα παιδάκια σας μαζί, έτσι Γιώργο;

Γιάννης Αδαμίδης Α.Μ. 77

Λοιπόν, να που 12 χρόνια μετά την πρώτη μας συνάντηση μας έπιασε νοσταλγία κι είπαμε να ξαναβρεθούμε.
Αν δεν κάνω λάθος ήταν 4 Οκτωβρίου 1994 όταν πρωτομπήκα στο κτίριο και είδα διάφορους χαμένους σαν εμένα να κάθονται στα σκαλάκια της εισόδου του Μανδαλιδείου μπροστά από την φοβερή και τρομερή πόρτα της Γραμματείας.
Νομίζω ότι εκείνη η εικόνα έσπασε τον τσαμπουκά, όλων όσοι ονειρεύονταν ότι μόλις ξεκίνησαν μια λαμπρή καριέρα στα media και θα γινόταν Φυντανίδηδες και Ρεζάν...
Νομίζω πως εκείνη η παρακμή, διάφορα ταλαίπωρα πιτσιρίκια στα σκαλιά, ψαρωμένα, αλλά με στυλό και μπλοκάκι φυσικά στο χέρι είναι η πιο χαρακτηριστική όλης της τετραετίας...

Σήμερα λοιπόν, όλοι περισσότεροι συνειδητοποιημένοι, λιγότερο, ελπίζω, απογοητευμένοι, έχουμε την ευκαιρία να τα ξαναπούμε, χάρη στην ωραία ιδέα της Βιβής, να στήσουμε ένα blog.
Να πω την αμαρτία μου, όταν ο Νέστορας πρότεινε να οργανώσουμε μια συνάντηση, όσοι ζούμε στην Αθήνα, το φοβήθηκα, παρότι είπα ναι εξαρχής. Φοβήθηκα ότι θα κατέληγε σ' εκείνες τις κλασικές συγκεντρώσεις που βλαστημάς την ώρα και τη στιγμή που πήγες. Τελικά εξελίχθηκε σε μια βραδιά, όπου εκτός από τα γνωστά, τι κάνεις, με τι ασχολείσαι, θυμάσαι την Δουλκέρη κλπ, είχαμε κι άλλα ενδιαφέροντα να πούμε... Το κακό είναι ότι δεν βγάλαμε μια φωτό από την πρώτη μας συνάντηση στην Αθήνα. Για την ιστορία και για όσους δεν ήρθαν να πω ότι βρεθήκαμε σε μια ταβέρνα οι κάτωθι: Νέστορας, Γιάννης, Βιβή, Μαρία Ψαρά, Ρένα Γαλιώτου, Νατάσα, Στέφη.

Βικτωρία Τζούμα Α.Μ. 101

Νοέμβριος 1999, την ημέρα της ορκομωσίας μου. Μαζί μου στη φωτογραφία οι θρυλικοί συμφοιτητές Τίνα Αντωνάκου, Μαρία Μίχου, Γιώργος Χρηστίδης, Νέστορας Τυροβούζης, Θέμης Χατζηκωνσταντίνου και Γιάννης Αδαμίδης (στο βάθος δεξιά). Επίσης, η αδελφή μου Ισμήνη, η κολλητή Κική και κάποιοι ακόμα που τώρα πια κοντεύουν να γίνουν διάσημοι. Διακρίνονται και οι Άκης Σκέρτσος και Θοδωρής Αραμπατζής.