14.4.07

Οι κίνδυνοι της κλωνοποίησης

Θα σπάσω τη μακρόχρονη σιωπή μου για ένα μεταφυσικό θα έλεγα ζήτημα...

Δεν εξηγείται αλλιώς. Είναι κλωνοποιημένος. Ο αγαπημένος των φοιτητριών, Γιώργος Ν. (ξέρετε εσείς) είναι παντού. Δεν χρειάζεται να τον ψάξετε, θα σας βρει αυτός. Αρκεί μια επίσκεψη στη Θεσσαλονίκη...
Τι εννοώ; Όποτε κι αν ανέβω πάνω, Χριστούγεννα, Πάσχα, Καλοκαίρι ο Γιώργος είναι εκεί. Στα πιο καινούργια μπαράκια, στα πιο τρέντικα καφε, στα πιο in spots (που λέει και το Downtown). Ο Γιώργος είναι παντού.
Σε στρατηγικό σημείο με πανοραμική θέα, μόνος ή με αντροπαρέα, με το γνωστό "παιχνιδιάρικο" βλέμμα και τη βροντώδη φωνή που αντηχεί σε όλο το μαγαζί κάνει αισθητή την παρουσία του 'θες δε θες'...
Γι αυτό λοιπόν όσες πιστές προσέλθετε μην αναρωτηθείτε που θα είναι. Στο Tres Marie, στο Garcon, στον Omilo, στο Shark, στο Lido, στο Local, στο Destino, στο, στο, στο.... Όπου κι αν είστε, θα είναι κει...

Ωστόσο, φίλες μου μην απογοητευθείτε. Το πέρασμα του χρόνου δεν τον έχει αφήσει αλώβητο. Του έχει αφήσει σημάδια, μικρά μεν, αλλά ορατά από τις θαυμάστριες. Τα μαλλιά γκριζάρισαν κι αραίωσαν γι αυτό τα ανακατεύει και τα τραβάει μπροστά ώστε να φαίνονται επιμελώς ατημέλητα, το αρρενωπό με γωνίες πρόσωπο έσπασε κι εμφάνισε τις πρώτες ρυτίδες, αλλά το στυλ παραμένει ανυπέρβλητο, γι αυτό μη διστάζετε μοιραστείτε μαζί μας τις αναμνήσεις σας, τις εμπειρίες σας και γιατί όχι και τις φαντασιώσεις σας!!!

Γιώργο αν μας διαβάζεις είσαι σύμβολο. Εσύ κι ο Στέφανος ήσασταν οι Διόσκουροι της Σχολής που τη στηρίξατε στα "πέτρινα" χρόνια και γι αυτό σου αξίζει κι εσένα μια προτομή στην είσοδο του Μανδαλιδείου ή έστω να ονοματοδοτηθεί μια αίθουσα προς τιμήν σου.

1 comment:

Victoria Tzouma said...

Μετά από πολλή σκέψη αποφάσισα να μοιραστώ μια εμπειρία που θα κάνει πολλές να με φθονήσουν.
Ένα ωραίο ανοιξιάτικο απόγευμα του 1995, είχαμε πάρει με την Τίνα παγωτό χωνάκι και ανεβαίναμε τα σκαλιά του Μανδαλιδείου ευχαριστημένες και έτοιμες να το καταβροχθίσουμε. Φθάνουμε στον τέταρτο και ποιος εμφανίζεται μπροστά μας; Ο Θεός! Και πριν καλά-καλά το καταλάβω, μου λέει: "Ώραίο το παγωτό σου; Για να δοκιμάσω!" Μου το αρπάζει από τα χέρια... και... κορίτσια, μην λιποθυμήσετε! Εντάξει, είχα κι εγώ τα τυχερά μου!!!

Για να γίνετε μέλη στείλτε μήνυμα στο gmi@freemail.gr Για να προσθέσετε το κείμενο σας χωρίς να γίνετε μέλη: username: blogmme94 password: doulkeri Ε-mail blog: mme94@gmail.com