26.2.07
Παρθενική εμφάνιση
Φοβερή ιδεά παίδες το blog, αλλά μερικοί-μερικοί που συχνάζουν πέριξ της Συγγρού (λέγε με Νέστορα!) και ετοιμάζουν μόνο συναντήσεις στην Αθήνα, πρέπει να σκέφτονται κι εμάς τους Βορειοελλαδίτες λίγο! Εμείς εδώ στο Τ.Ε.Ι. Δυτ. Μακεδονίας έχουμε κάνει μια μικρή ομάδα αποφοίτων του '94 που περιλαμβάνει Φιλιππόπουλο, Σεραφείμ και φυσικά την αφεντιά μου... Πρόσφατα μάλιστα σε μια παρουσίαση βιβλίου που καθόμασταν μαζί με τον Ανδρέα, θυμηθήκαμε την ηρωϊκή εκείνη ημέρα που ο ανεπανάληπτος Βώκος (με το πράσινο μαλλί) μας πέταξε έξω κι εμείς του ζητούσαμε τα ρέστα, επικαλούμενοι την ελεύθερη πρόσβαση στην ακαδημαϊκή παράδοση. Τώρα που ήρθαν οι καιροί για τους φοιτητικούς αγώνες, εμείς δυστυχώς βρισκόμαστε πλέον σε άλλη θέση. Άτιμη κενωνία...
Καλημέρα
Καλημερούδια και καλή εβδομάδα!
Μίλησα με την Ξένη Μπαλωτή και της άρεσε πολύ το blog μας. Καιρός να βρούμε και καμιά δική της φωτογραφία. Χε χε! Α, και Δήμητρα, ψάχνει να σε βρει! Στείλε μου το μέηλ σου γιατί δεν φαίνεται το προφίλ σου στο blog.
Μίλησα με την Ξένη Μπαλωτή και της άρεσε πολύ το blog μας. Καιρός να βρούμε και καμιά δική της φωτογραφία. Χε χε! Α, και Δήμητρα, ψάχνει να σε βρει! Στείλε μου το μέηλ σου γιατί δεν φαίνεται το προφίλ σου στο blog.
23.2.07
Παιδάκια, δεν τρέχει τίποτα μπορούμε να το κάνουμε άλλη φορά, δεν χρειάζεται να δίνουμε επετειακό χαρακτήρα σε κάθε συνάντηση. Εν τω μεταξύ υπήρχε ένα μπέρδεμα με τη Δήμητρα και έβγαινα ως Δήμητρα στο blog (νόμιζα ότι αυτό γινόταν μόνο τα βράδια στην Συγγρού αλλάνα που έγινε και εδώ). Anyway, θα μιλήσουμε...
ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟ Σ/Κ
λοιπόν, η πρόσκληση εδώ για να μην λέει κανείς ότι δεν το είδε.Αν είναι για καφέ προτείνω Κυριακή κατά τη 1?Δεν θα βλέπω την σελίδα το ΣΚ (έχω internet μόνο στην δουλεία οπότε πάρτε κανά τηλέφωνο παιδάκια, έλα να κινούμαστε....
Γυάλινα όνειρα
Και επειδή η Κατερίνα ανέφερε την Άσπα, νομίζω ότι πρέπει να ποστάρουμε και μια φωτογραφία της πιο διάσημης -μέχρι στιγμής- συμφοιτήτριάς μας!
Πέσαμε λίγο έξω - η επιστροφή
Το ομολογώ... Ούτε Παναγιώτης, ούτε Πανδής.
Ιωάννης Παντής.
Αυτό ήταν το όνομά του. Κατά κόσμον Γιάννης.
μαρία
Ο εν λόγω κύριος ήτο μυστακοφόρος, συμμετείχε σε εκπομπές οικολογικού τύπου στην ΕΤ-3 αλλά και σε αριστερά ψηφοδέλτια.. Από αυτόν θυμάμαι το Πρωτόκολλο του Κιότο και την Σύμβαση Ραμσάρ (μη ρωτάτε τι και πως!). Χρήσιμα αποδείχθηκαν εν τέλει και τα δυο...
Αυτά προς αποκατάσταση της αλήθειας και σε πείσμα της συναδέλφου Κατερίνας που κάνει προβοκάτσια και μας τη λέει χωρίς λόγο.
Δήμητρα (φιλοξενούμενη λόγω τεχνικών -τι πρωτότυπο- προβλημάτων)
Ιωάννης Παντής.
Αυτό ήταν το όνομά του. Κατά κόσμον Γιάννης.
μαρία
Ο εν λόγω κύριος ήτο μυστακοφόρος, συμμετείχε σε εκπομπές οικολογικού τύπου στην ΕΤ-3 αλλά και σε αριστερά ψηφοδέλτια.. Από αυτόν θυμάμαι το Πρωτόκολλο του Κιότο και την Σύμβαση Ραμσάρ (μη ρωτάτε τι και πως!). Χρήσιμα αποδείχθηκαν εν τέλει και τα δυο...
Αυτά προς αποκατάσταση της αλήθειας και σε πείσμα της συναδέλφου Κατερίνας που κάνει προβοκάτσια και μας τη λέει χωρίς λόγο.
Δήμητρα (φιλοξενούμενη λόγω τεχνικών -τι πρωτότυπο- προβλημάτων)
22.2.07
ΚΑΛΑ, ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΕΣΤΕ;
Πραγματικά δηλαδή, το ξεφτιλίσατε.
Αυτή τη δουλειά θα κάνουμε τώρα; Θα αναζητούμε τους καθηγητές; Τί σας έκαναν ρε οι άνθρωποι και τους βγάλατε φόρα παρτίδα στο blog.
Μήπως φοβάστε να δείξετε τους εαυτούς σας; (εξαιρείσαι Βιβή)
Παρεπιμπτόντως ο Βώκος τί μάθημα έκανε; Γιατί δεν τον θυμάμαι παρά μόνο αμυδρά; Εχω τελικά Αλτσχάιμερ. ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ.
Αν βρείτε και τον Ναλμπάντη θα χαρώ πολύ. Εγώ τον βλέπω σχεδόν μια φορά την εβδομάδα, καθώς μετά τον γάμο μου γίναμε γειτονάκια. Είναι ολόιδιος.
Το καλύτερο από όλα βέβαια ήταν όταν συνάντησα τον Βρόικο. Remember;
Οργανώστε καμιά συνάντηση στη Θεσσαλονίκη, ρεμάλια....
Αυτή τη δουλειά θα κάνουμε τώρα; Θα αναζητούμε τους καθηγητές; Τί σας έκαναν ρε οι άνθρωποι και τους βγάλατε φόρα παρτίδα στο blog.
Μήπως φοβάστε να δείξετε τους εαυτούς σας; (εξαιρείσαι Βιβή)
Παρεπιμπτόντως ο Βώκος τί μάθημα έκανε; Γιατί δεν τον θυμάμαι παρά μόνο αμυδρά; Εχω τελικά Αλτσχάιμερ. ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ.
Αν βρείτε και τον Ναλμπάντη θα χαρώ πολύ. Εγώ τον βλέπω σχεδόν μια φορά την εβδομάδα, καθώς μετά τον γάμο μου γίναμε γειτονάκια. Είναι ολόιδιος.
Το καλύτερο από όλα βέβαια ήταν όταν συνάντησα τον Βρόικο. Remember;
Οργανώστε καμιά συνάντηση στη Θεσσαλονίκη, ρεμάλια....
ΚΟΥΙΖ Νο 3
Η φωτογραφία είναι λίγο σκοτεινή, αλλά εδώ θα δείξετε τι δημοσιογράφοι είστε. Ποιοι είναι οι δύο καθηγητές μας που απεικονίζονται στο πάνελ; Εδώ σας θέλω!
Κουϊζ υπ'αριθμόν 2!
Έχω λαβράκι σας λέω!!Αντε θα δώσω και μια βοήθεια γιατί με πετύχατε στις καλές μου (έχω ρεπό το Σαββατοκύριακο)!
Μας έμαθε την σημασία της λέξης "οίηση".
Περιμένω τις μαντεψιές σας.... γιατί το ρεπορτάζ δεν "κοιμάται" ποτέ!
Το φλερτ αποκαλύφθηκε....
Έπειτα από μικρή καθυστέρηση και αφού ενημερώθηκα καταλλήλως από την κ. Μουρελάτου την οποία και ευχαριστώ πολλά (μου έχει μείνει το επίσημο ύφος και ο χειρισμός της γλώσσας από την πρόσφατη επίσκεψη των Κυπρίων δημοσιογράφων μετά του Τάσσου στην Ελλάδα), σπεύδω να σχολιάσω την φώτο που ξεκαταχώνιασε ο φίλτατος κ. Αδαμίδης (συνεχίζει με επίσημο ύφος). Ομολογώ ότι αυτή την φωτογραφία προσπάθησα να εξαφανίσω από κάθε έντυπο, πλήρωσα εκδότες, λάδωσα δημοσιογραφικά συγκροτήματα αλλά τελικά η αλήθεια έχει τον τρόπο της και βρίσκει τον δρόμο προς την επιφάνεια. Ομολογώ ότι υπήρξε ένα φλερτ, ενας νεανικός έρωτας, αλλά τώρα τελείωσε πάει πια, και ας με πήρε χρόνια να το ξεπεράσω. Γιάννη την άλλη στο Lobby δεν την έχω που την βρήκες ρε? Α , επίσης λέω να πάμε για καφεδάκι ή κανά ποτάκι το Σκ. Ο Γιάννης δήλωσε ότι δεν είναι μέσα μάλλον φοβούμενος τα τρομερά αντίποινα. Θα επικοινωνήσουμε από το τηλέφωνο, αν θέλει κανένα άλλο παιδάκι....
Ιδού ο Πανδής!!
και αυτός Πανδής λέγεται αλλά ..... μάλλον δεν είναι αυτός που ψάχνουμε ε; Αλλιώς ο γυναικείος πληθυσμός της σχολής θα τον θυμόταν!!
ΤΟ ΚΟΥΙΖ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
Δύσκολο ίσως να αναγνωριστεί χωρίς τα μαύρα γυαλιά ηλίου τα οποία φορούσε κατά τη διάρκεια των εξετάσεων.Όποιος το βρει κερδίζει τις σημειώσεις του μαθήματος Γαλλική Επανάσταση (1ο εξάμηνο)
επιτέλους μέσα
Αγαπητοί μου συμφοιτητές,
τελικά μπήκαμε. Μετά κόπων και βασάνων (αλλά αυτός δεν είναι λόγος να μας ξεφωνίζεις, Γιάννη)
Από ότι φαίνεται εμένα στα 30 μου μέ έχει επισκεφτεί το Αλτσχάιμερ γιατί ειδικά από την πρώτη ημέρα στη σχολή θυμάμαι ίσως 5 λεπτά.
Μια φορά και έναν καιρό....
Περπατώ τη Βογατσικού και στρίβω Νίκης. Πού στο καλό περάσαμε αναρωτιέμαι και βλέπω τη καλά γυαλισμένη πινακίδα να μου απαντά. Α! ήμουν σίγουρα κακοντυμένη γιατί από ότι θύμάμαι φορώ ένα άθλιο μπλε μπλουζάκι, τζιν και μαύρα παπούτσια επιεικώς απαράδεκτα. Ευτυχώς είχα τη φυσική μου ομορφιά. ΧΑ,ΧΑ,ΧΑ
Στο παγκάκι της σχολής (συγγνώμη, στην αίθουσα αναμονής) στέκεται μία κοκκινομάλλα καλονή με μπλε μάτια. Στο σημείο αυτό με εγκατέλειψε και η φυσική μου ομορφιά. Καλησπέρα, Κατερίνα Τσαβέα συστήνομαι. Πρωτοετής; Ασπα Τσίνα μου απαντά. Εδώ είμαστε; Ρωτώ, αν και ακόμη δεν ήμουν ξανθιά. Εδώ λέει με περισσή ευχέρεια η Ασπα. Ασχετο έχεις πολύ ωραία μάτια άσπα. Φακοί επαφής, μου απαντά και κάπου εδώ, επέστρεψε η φυσική μου ομορφιά.
Οι αναμνήσεις μου μετά για την πρώτη αίθουσα, το πρώτο μάθημα (ΜΠΑΛΩΤΗ;) είναι κάτι που παλεύω να επαναφέρω από τη στιγμή που όλως τυχαίως έπεσα πάνω στο blog.
Η αλήθεια είναι πως δεν ξέρω ποιοι και με ποιους είχαν αν είχαν διαφορές ή αδιαφορία. Χαίρομαι πάρα πολύ που είμαστε εδώ όλοι μαζί, να πειραματιζόμαστε σε μια άλλου τύπου επικοινωνία και πραγματικά ευχαριστώ τους εμπνευστές που με έκαναν ξανά 20 χρόνων.
Αυτά προς το παρόν. Κρατείστε τη συγκίνηση γιατί θα επανέλθω με συγκλονιστικά ντοκουμέντα.
τελικά μπήκαμε. Μετά κόπων και βασάνων (αλλά αυτός δεν είναι λόγος να μας ξεφωνίζεις, Γιάννη)
Από ότι φαίνεται εμένα στα 30 μου μέ έχει επισκεφτεί το Αλτσχάιμερ γιατί ειδικά από την πρώτη ημέρα στη σχολή θυμάμαι ίσως 5 λεπτά.
Μια φορά και έναν καιρό....
Περπατώ τη Βογατσικού και στρίβω Νίκης. Πού στο καλό περάσαμε αναρωτιέμαι και βλέπω τη καλά γυαλισμένη πινακίδα να μου απαντά. Α! ήμουν σίγουρα κακοντυμένη γιατί από ότι θύμάμαι φορώ ένα άθλιο μπλε μπλουζάκι, τζιν και μαύρα παπούτσια επιεικώς απαράδεκτα. Ευτυχώς είχα τη φυσική μου ομορφιά. ΧΑ,ΧΑ,ΧΑ
Στο παγκάκι της σχολής (συγγνώμη, στην αίθουσα αναμονής) στέκεται μία κοκκινομάλλα καλονή με μπλε μάτια. Στο σημείο αυτό με εγκατέλειψε και η φυσική μου ομορφιά. Καλησπέρα, Κατερίνα Τσαβέα συστήνομαι. Πρωτοετής; Ασπα Τσίνα μου απαντά. Εδώ είμαστε; Ρωτώ, αν και ακόμη δεν ήμουν ξανθιά. Εδώ λέει με περισσή ευχέρεια η Ασπα. Ασχετο έχεις πολύ ωραία μάτια άσπα. Φακοί επαφής, μου απαντά και κάπου εδώ, επέστρεψε η φυσική μου ομορφιά.
Οι αναμνήσεις μου μετά για την πρώτη αίθουσα, το πρώτο μάθημα (ΜΠΑΛΩΤΗ;) είναι κάτι που παλεύω να επαναφέρω από τη στιγμή που όλως τυχαίως έπεσα πάνω στο blog.
Η αλήθεια είναι πως δεν ξέρω ποιοι και με ποιους είχαν αν είχαν διαφορές ή αδιαφορία. Χαίρομαι πάρα πολύ που είμαστε εδώ όλοι μαζί, να πειραματιζόμαστε σε μια άλλου τύπου επικοινωνία και πραγματικά ευχαριστώ τους εμπνευστές που με έκαναν ξανά 20 χρόνων.
Αυτά προς το παρόν. Κρατείστε τη συγκίνηση γιατί θα επανέλθω με συγκλονιστικά ντοκουμέντα.
Η επόμενη συνάντηση;
Ε λοιπόν παιδιά, θα τολμήσω γκουχ γκουχ να πω ότι είμαι πολύ περήφανη για την ιδέα μου. Είχα δέκα μέρες να μπω στο blog - ανέβηκα Θεσσαλονίκη, άλλαξα υπολογιστή κλπ κλπ. και απόψε που μπήκα δεν πίστευα στα μάτια μου! Έχει γίνει καταπληκτικό! Φαντάζεστε τι θα γινόταν αν ήμασταν και περισσότεροι; Εεεεε! Σε σας το λέω που βλέπετε και δεν μιλάτε (των κουμπάρων μου συμπεριλαμβανομένων -τους έχουν πιάσει οι ντροπές).
Και τώρα αρχίζω τα κουτσομπολιά. Στη Θεσσαλονίκη συναντηθήκαμε ένα βράδυ στην Παπαρούνα -μοντέρνο ταβερνάκι στην πλατεία Εμπορίου- με Τίνα (και τον μπέμπη στην κοιλιά!), Γιώργο, Νέστορα και Θέμη και θυμηθήκαμε κι εμείς διάφορα. Επίσης, μίλησα στο τηλέφωνο με την Μαρία Μίχου -για όσους δεν το ξέρουν είναι στην Λάρισα- και μου ανακοίνωσε ότι περνά την κρίση των 30. Το αποκαλύπτω γιατί την εκβίασα και μου είπε ότι δεν την νοιάζει να το γράψω. Και ποιος δηλαδή δεν την περνά; Να το πει τώρα! Να γίνει και γκάλοπ!
Anyway, ελπίζω να ξανασυναντηθούμε σύντομα από κοντά. Ας το κανονίσει ο Νέστωρ που έχει και ιδέες για ταβερνάκια!
Α, και... Κατερίνα Τσαβέα, πού είσαι;;;;
Και τώρα αρχίζω τα κουτσομπολιά. Στη Θεσσαλονίκη συναντηθήκαμε ένα βράδυ στην Παπαρούνα -μοντέρνο ταβερνάκι στην πλατεία Εμπορίου- με Τίνα (και τον μπέμπη στην κοιλιά!), Γιώργο, Νέστορα και Θέμη και θυμηθήκαμε κι εμείς διάφορα. Επίσης, μίλησα στο τηλέφωνο με την Μαρία Μίχου -για όσους δεν το ξέρουν είναι στην Λάρισα- και μου ανακοίνωσε ότι περνά την κρίση των 30. Το αποκαλύπτω γιατί την εκβίασα και μου είπε ότι δεν την νοιάζει να το γράψω. Και ποιος δηλαδή δεν την περνά; Να το πει τώρα! Να γίνει και γκάλοπ!
Anyway, ελπίζω να ξανασυναντηθούμε σύντομα από κοντά. Ας το κανονίσει ο Νέστωρ που έχει και ιδέες για ταβερνάκια!
Α, και... Κατερίνα Τσαβέα, πού είσαι;;;;
21.2.07
ΓΙΝΕ ΚΙ ΕΣΥ ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΟΣ- by Dimitra
Σας έχω νέα!! Αν μπείτε στο link με τα βιβλία by Tessa θα ανακαλύψετε άκρως ενδιαφέροντα πράγματα. Το σάιτ καταρχήν λέγεται Less.gr (θέλουν κάτι να μας πουν;) και συστήνω ανεπιφύλακτα δυο τίτλους: "Ταξιδεύοντας με τους γλάρους" (στις Βρυξέλλες και αλλού;;;;) που τιμάται μόνο 3,29 ευρώ. Και φυσικά το "Ιστορίες γυναικών" (ο τίτλος φωνάζει από μόνος του, κάνει κρα θα έλεγα) το οποίο τιμάται μόλις 4,14 ευρώ. Επίσης το "Ελληνική Τηλεόραση" με την ανησυχητική επεξήγηση "Εμπειρική έρευνα"??
Και το καλύτερο το κρατάω για το τέλος. Υπάρχει δυνατότητα να γράψετε τη δική σας κριτική που θα συνοδεύει την παρουσίαση του βιβλίου στο εν λόγω σάιτ.
Γιατί η " παλλόμενη γνώση" (κατά το παλλόμενη αισθητική γραφή) δεν έβλαψε ποτέ κανένα!!!
Oh Yeah!!!!
Και το καλύτερο το κρατάω για το τέλος. Υπάρχει δυνατότητα να γράψετε τη δική σας κριτική που θα συνοδεύει την παρουσίαση του βιβλίου στο εν λόγω σάιτ.
Γιατί η " παλλόμενη γνώση" (κατά το παλλόμενη αισθητική γραφή) δεν έβλαψε ποτέ κανένα!!!
Oh Yeah!!!!
ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΟΥΛΙΤΖΕΡ
Το πολυβραβευμένο βιβλίο της κ. καθηγήτριας είναι άλλο βέβαια.
Όπως καταλαβαίνετε το πούλιτζερ δεν το κέρδισε για το περιεχόμενο αλλά για τη φωτογραφία στο εξώφυλλο
Η ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
Η ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
ΘΕΑΤΡΙΚΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ
Ένα τέλος, μία Αρχή - Παραμονή Πρωτοχρονιάς
Περιγραφή : Δύο θεατρικά κείμενα της Τέσσας Δουλκέρη. Μέσω της διαλογικής υφής του θεατρικού έργου και των εκατέρωθεν εξομολογήσεων των προσώπων εξυφαίνεται, σε αδρές γραμμές, η αφήγηση της ιστορίας της γυναίκας, με άλλα λόγια, η μυθολογία της γυναίκας... Το θεατρικό κείμενο, αν και σε ανάλαφρο ύφος, καθώς και σε ρέουσα και ζωντανή, "παλλόμενη" αισθητική μορφή, διατυπώνει και συνοψίζει με σαφήνεια, διαύγεια και αντικειμενικότητα τα θεμελιώδη ερωτήματα και τους σοβαρούς προβληματισμούς της γυναίκας στη σύγχρονη κοινωνία
Προτείνω οι εμπλεκόμενοι με το θέατρο (τέως συμφοιτητές) να το ανεβάσουν προσεχώς...
Αν θέλετε να δείτε όλα τα βιβλία της συγγραφέως κάντε click εδώ
ΘΕΑΤΡΙΚΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ Ένα τέλος, μία Αρχή - Παραμονή Πρωτοχρονιάς
Περιγραφή : Δύο θεατρικά κείμενα της Τέσσας Δουλκέρη. Μέσω της διαλογικής υφής του θεατρικού έργου και των εκατέρωθεν εξομολογήσεων των προσώπων εξυφαίνεται, σε αδρές γραμμές, η αφήγηση της ιστορίας της γυναίκας, με άλλα λόγια, η μυθολογία της γυναίκας... Το θεατρικό κείμενο, αν και σε ανάλαφρο ύφος, καθώς και σε ρέουσα και ζωντανή, "παλλόμενη" αισθητική μορφή, διατυπώνει και συνοψίζει με σαφήνεια, διαύγεια και αντικειμενικότητα τα θεμελιώδη ερωτήματα και τους σοβαρούς προβληματισμούς της γυναίκας στη σύγχρονη κοινωνία
Προτείνω οι εμπλεκόμενοι με το θέατρο (τέως συμφοιτητές) να το ανεβάσουν προσεχώς...
Αν θέλετε να δείτε όλα τα βιβλία της συγγραφέως κάντε click εδώ
Τι κάνει ο συντάκτης ύλης;
Εφόσον είμαι και η Photo editor της παρέας θεωρώ χρέος να σας προμηθεύσω με το επίσημο πορτραίτο του "τι είναι η δημοσιογραφική ύλη" .
Θα επανέλθω και με κανονικό post σε λίγο
Θα επανέλθω και με κανονικό post σε λίγο
Για δυνατούς λύτες 2!
ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ???
(αν και από τους αγαπημένους μας...)
Γιατί κι εμείς... κάνουμε ρεπορτάζ!
By Dimitra R- Maria Ps
Κουϊζ υπ'αριθμόν ένα!!
Ποιος τον αναγνωρίζει;
Βοήθειες δεν δίνουμε....
Θα ξαναχτυπήσουμε στο blog με νέες αποκαλύψεις... από τα παλιά!
Γιατί εμείς κάνουμε ρεπορτάζ!!!
Μεγάλες στιγμές
ΕΤΟΣ 1ο: ΠΗΛΙΟ
Τίποτα δεν έχε αλλάξει, εκτός από λίγες τρίχες που έχουν φύγει (απ' όλους μας)
Τίποτα δεν έχε αλλάξει, εκτός από λίγες τρίχες που έχουν φύγει (απ' όλους μας)
Καλή ιδέα οι σκούφοι...ΕΤΟΣ 2ο: ΒΕΛΓΙΟ (by Tessa Tours)
"Εκπαιδευτική εκδρομή" στις φάμπρικες και τα ορυχεία του Βελγίου
Τα λόγια είναι περιττά...
Το ζευγάρι των νεονύμφων με την κουμπάρα και πλήθος καλεσμένων στο δημαρχείο του Άμστερνταμ ;-)
Victoria Tzouma, Member of European Parliament, PSE
Ευρωπαίοι λομπίστες σε κλειστό meeting διαπραγματεύονταιτην κοινοτική οδηγία για την "Τηλεόραση χωρίς σύνορα"
20.2.07
Στεφανία Μουρελάτου με Α.Μ........93;
Εκείνο το Σάββατο της 20ης Ιανουαρίου, αφού «διεκπεραίωσα» εναν Καρατζαφέρη για το νυχτερινό δελτίο, πήρα βιαστικά την τσάντα μου ανακοινώνοντας στους λοιπούς «δουλοπάροικους» του καναλιού οτι έχω ραντεβού με παλιούς συμφοιτητές.
«Έχεις να φας απογοήτευση», μου είπαν, «όλοι θα έχουν φτιάξει μια νορμάλ ζωή, ενώ εσύ...εδώ με εμάς τα ρεμάλια από το πρωί μέχρι το βράδυ!»
Ο δρόμος για το ταβερνάκι των Πετραλώνων έτρεχε γρήγορα κάτω από τις ρόδες του αυτοκινήτου –πώς να προλάβεις το ραντεβού των 9, όταν σχολάς...στις 9;- και τα λόγια των συναδέλφων ήταν «καρφωμένα» στο μυαλό.
Ουφ! Δεν θέλω να μιλήσουμε καθόλου για δουλειά και μελό αναμνήσεις, μονολόγησα.
Φαίνεται οτι το ίδιο μονολόγησαν ερχόμενοι στο ραντεβού και οι υπόλοιποι της «γιάφκας των Πετραλώνων»!
Το επόμενο πρωί με περίμεναν.... «τα ρεμάλια»... για την γνωστή καζούρα!!!
Ναι, ήμουν η μόνη που κάπνιζε συνέχεια!
Ναι, οι περισσότεροι σκέφτηκαν έξυπνα και δεν ασχολούνται αποκλειστικά με την δημοσιογραφία!
Ναι, έφτασα τελευταία και καταϊδρωμένη στο ραντεβού, γιατί οι περισσότεροι δεν έχουν τα ωράρια φαντάρου. Ενα Σ/Κ μέσα, ενα Σ/Κ ...πάλι μέσα, γιατί « κοιμάστε, ρεεεε, και χάνουμε από τους άλλους (φτου κακά!) τα δελτίαααα!! Δεν έχω ρεπόρτερ!»
Τα πέρασα όμως πολύ καλά, τους είπα, γιατί είχαμε πολλά πράγματα να πούμε και ένιωσα οτι έχω μια δεύτερη ευκαιρία με τους συμφοιτητές μου, που σίγουρα κάποιους δεν γνώρισα καλά στη Σχολή.
Άντε βάλτε τα δυνατά σας να μην ξαναχαθούμε!
Υ.Γ. 1 Μιας και θυμηθήκατε την πρώτη ημέρα στην Σχολή...Ιδού και η δική μου εμπειρία!
Οι τρεις "καμπαλέρος" (μαμά, μπαμπάς & Στέφη) βγήκαν παγανιά στο campus αναζητώντας το κτίριο της σχολής για να γραφτεί το βλαστάρι! Πήγαμε από εδώ, πήγαμε απο εκεί...τζίφος. Το αστείο, δε, της υπόθεσης είναι ότι όποιον και αν ρωτήσαμε, δεν ήξερε να μας απαντήσει. "Μα που έχεις περάσει;" αναρωτήθηκε ο πατέρας μου. Την απάντηση την έδωσα στον ευατό μου ενα απόγευμα που είχα "βάρδια" Πλάγγεση (κάθε εβδομάδα πήγαινε και ένας από την παρέα για σημειώσεις...θυμάστε;)
Υ.Γ. 2 Μαμά, είναι και άλλοι ανύπαντροι (χα χα!)
«Έχεις να φας απογοήτευση», μου είπαν, «όλοι θα έχουν φτιάξει μια νορμάλ ζωή, ενώ εσύ...εδώ με εμάς τα ρεμάλια από το πρωί μέχρι το βράδυ!»
Ο δρόμος για το ταβερνάκι των Πετραλώνων έτρεχε γρήγορα κάτω από τις ρόδες του αυτοκινήτου –πώς να προλάβεις το ραντεβού των 9, όταν σχολάς...στις 9;- και τα λόγια των συναδέλφων ήταν «καρφωμένα» στο μυαλό.
Ουφ! Δεν θέλω να μιλήσουμε καθόλου για δουλειά και μελό αναμνήσεις, μονολόγησα.
Φαίνεται οτι το ίδιο μονολόγησαν ερχόμενοι στο ραντεβού και οι υπόλοιποι της «γιάφκας των Πετραλώνων»!
Το επόμενο πρωί με περίμεναν.... «τα ρεμάλια»... για την γνωστή καζούρα!!!
Ναι, ήμουν η μόνη που κάπνιζε συνέχεια!
Ναι, οι περισσότεροι σκέφτηκαν έξυπνα και δεν ασχολούνται αποκλειστικά με την δημοσιογραφία!
Ναι, έφτασα τελευταία και καταϊδρωμένη στο ραντεβού, γιατί οι περισσότεροι δεν έχουν τα ωράρια φαντάρου. Ενα Σ/Κ μέσα, ενα Σ/Κ ...πάλι μέσα, γιατί « κοιμάστε, ρεεεε, και χάνουμε από τους άλλους (φτου κακά!) τα δελτίαααα!! Δεν έχω ρεπόρτερ!»
Τα πέρασα όμως πολύ καλά, τους είπα, γιατί είχαμε πολλά πράγματα να πούμε και ένιωσα οτι έχω μια δεύτερη ευκαιρία με τους συμφοιτητές μου, που σίγουρα κάποιους δεν γνώρισα καλά στη Σχολή.
Άντε βάλτε τα δυνατά σας να μην ξαναχαθούμε!
Υ.Γ. 1 Μιας και θυμηθήκατε την πρώτη ημέρα στην Σχολή...Ιδού και η δική μου εμπειρία!
Οι τρεις "καμπαλέρος" (μαμά, μπαμπάς & Στέφη) βγήκαν παγανιά στο campus αναζητώντας το κτίριο της σχολής για να γραφτεί το βλαστάρι! Πήγαμε από εδώ, πήγαμε απο εκεί...τζίφος. Το αστείο, δε, της υπόθεσης είναι ότι όποιον και αν ρωτήσαμε, δεν ήξερε να μας απαντήσει. "Μα που έχεις περάσει;" αναρωτήθηκε ο πατέρας μου. Την απάντηση την έδωσα στον ευατό μου ενα απόγευμα που είχα "βάρδια" Πλάγγεση (κάθε εβδομάδα πήγαινε και ένας από την παρέα για σημειώσεις...θυμάστε;)
Υ.Γ. 2 Μαμά, είναι και άλλοι ανύπαντροι (χα χα!)
ΟΔΗΓΙΕΣ προς ΝΑΥΤΙΛΛΟΜΕΝΟΥΣ
Για τις κυρίες Μουρελάτου & Τσαβέα επαναλαμβάνουμε τις οδηγίες χρήσης. Στείλτε μας τα mails σας και όσων άλλων έχετε για να μεγαλώσουμε το blog?
ΟΔΗΓΙΕΣ ΧΡΗΣΗΣ (επανάληψη)
Για να αποκτήσει το blog ένα νόημα καλό θα είναι να συμπληρώσει ο καθένας το ατομικό του προφίλ, ώστε να υπάρχει η κεντρική σελίδα όπου μπορεί ο καθένας να γράφει ό,τι θέλει, αλλά και η σελίδα με τα προφίλ που θα μπορούμε να βλέπουμε που βρίσκεται ο καθένας και τα στοιχεία επικοινωνίας μαζί του.
Για να γίνει αυτό πρέπει να στείλετε το e-mail σας ώστε να σας στείλω πρόσκληση. Έτσι θα αποκτήσει ο καθένας τον δικό του κωδικό και θα μπορεί να δημιουργήσει το προφίλ του, αλλά και να postαρει ό,τι θέλει.
To e-mail είναι gmi@freemail.gr
Όσοι έχετε πάρει ήδη κωδικό μπορείτε να καλέσετε άλλους επιλέγοντας SETTINGS>PERMISSIONS>ADD AUTHOR όπως στην εικόνα παρακάτω.
Όταν σας σταλεί η πρόσκληση στο e-mail σας και την αποδεχθείτε το link θα σας οδηγήσει στην κεντρική σελίδα του blog. Πάνω δεξιά υπάρχει μια επιλογή EDIT MY PROFILE.
Επιλέγοντας το μπορείτε να εισαγάγετε τα στοιχεία σας, ώστε να υπάρχει μια σελίδα με πληροφορίες για σας (e-mail, messenger, δουλειά, τόπος κατοικίας), αλλά και κάθε φορά που γράφετε ένα post να έχει την υπογραφή σας.
ΟΔΗΓΙΕΣ ΧΡΗΣΗΣ (επανάληψη)
Για να αποκτήσει το blog ένα νόημα καλό θα είναι να συμπληρώσει ο καθένας το ατομικό του προφίλ, ώστε να υπάρχει η κεντρική σελίδα όπου μπορεί ο καθένας να γράφει ό,τι θέλει, αλλά και η σελίδα με τα προφίλ που θα μπορούμε να βλέπουμε που βρίσκεται ο καθένας και τα στοιχεία επικοινωνίας μαζί του.
Για να γίνει αυτό πρέπει να στείλετε το e-mail σας ώστε να σας στείλω πρόσκληση. Έτσι θα αποκτήσει ο καθένας τον δικό του κωδικό και θα μπορεί να δημιουργήσει το προφίλ του, αλλά και να postαρει ό,τι θέλει.
To e-mail είναι gmi@freemail.gr
Όσοι έχετε πάρει ήδη κωδικό μπορείτε να καλέσετε άλλους επιλέγοντας SETTINGS>PERMISSIONS>ADD AUTHOR όπως στην εικόνα παρακάτω.
Όταν σας σταλεί η πρόσκληση στο e-mail σας και την αποδεχθείτε το link θα σας οδηγήσει στην κεντρική σελίδα του blog. Πάνω δεξιά υπάρχει μια επιλογή EDIT MY PROFILE.
Επιλέγοντας το μπορείτε να εισαγάγετε τα στοιχεία σας, ώστε να υπάρχει μια σελίδα με πληροφορίες για σας (e-mail, messenger, δουλειά, τόπος κατοικίας), αλλά και κάθε φορά που γράφετε ένα post να έχει την υπογραφή σας.
15.2.07
14.2.07
Σα να μην πέρασε μια μέρα !!
Γειά σας!!!! Εδώ Δήμητρα.
Στο πρώτο νοσταλγικό post θα επιχειρήσω ένα flash-back.
Μια φορά κι έναν καιρό, πριν από πολλά (όντως) χρόνια, μια ηλιόλουστη (όντως) μέρα του Οκτώβρη, κατηφόριζα αλαφιασμένη προς την παραλία της Θεσσαλονίκης. Φτάνοντας Βογατσικού και Λεωφόρου Νίκης γωνία και μετά από ένα σύντομο διάλογο με τον θρυλικό (για όσους τον πρόλαβαν) κυρ-Στέφανο, περιπλανήθηκα στο ιστορικό και "δαιδαλώδες" Μανδαλίδειο, προσπαθώντας να καταλάβω που πρέπει να κατευθυνθώ. Ώσπου σε έναν από τους "αχανείς" ορόφους έπεσα πάνω στον Π. Κορδούτη ο οποίος μου υπέδειξε περιχαρής (όντως) που γινόταν το πρώτο-πρώτο μάθημα. Με το "καλημέρα σας" έπρεπε στη συνέχεια να χωριστούμε σε ζευγάρια-χωρίς να ξέρουμε ούτε το όνομα του διπλανού μας- για την πρώτη-πρώτη (από τις δεκάδες) περίφημες εργασίες της σχολής για λογαριασμό της Ξ.Μπαλωτή.
Αυτό ήταν το σοκ-to know us better- της πρώτης μέρας που σήμανε και την έναρξη της επικής πορείας της ανεπανάληπτης φουρνιάς του ΄94.
Δεν ξέρω αν σας θυμίζει κάτι. Εμένα πάντως μου φαίνεται σα να μην πέρασε μια μέρα.
Ακολουθούν και άλλα νέα μέλη στο κλαμπ.
Υ.Γ. Τα περισσότερα reunion μου θυμίζουν τις αμερικάνικες ταινίες που όλοι μαζεύονται για να δουν πόσο πάχυναν οι υπόλοιποι, πόσα μαλλιά έχασαν, πόσο απέτυχαν στη ζωή τους κλπ. Όμως μακριά από μας τέτοιες προθέσεις ε; Άλλωστε ΜΜΕ χωρίς blog δε νοείται!!
Τα λέμε....
Στο πρώτο νοσταλγικό post θα επιχειρήσω ένα flash-back.
Μια φορά κι έναν καιρό, πριν από πολλά (όντως) χρόνια, μια ηλιόλουστη (όντως) μέρα του Οκτώβρη, κατηφόριζα αλαφιασμένη προς την παραλία της Θεσσαλονίκης. Φτάνοντας Βογατσικού και Λεωφόρου Νίκης γωνία και μετά από ένα σύντομο διάλογο με τον θρυλικό (για όσους τον πρόλαβαν) κυρ-Στέφανο, περιπλανήθηκα στο ιστορικό και "δαιδαλώδες" Μανδαλίδειο, προσπαθώντας να καταλάβω που πρέπει να κατευθυνθώ. Ώσπου σε έναν από τους "αχανείς" ορόφους έπεσα πάνω στον Π. Κορδούτη ο οποίος μου υπέδειξε περιχαρής (όντως) που γινόταν το πρώτο-πρώτο μάθημα. Με το "καλημέρα σας" έπρεπε στη συνέχεια να χωριστούμε σε ζευγάρια-χωρίς να ξέρουμε ούτε το όνομα του διπλανού μας- για την πρώτη-πρώτη (από τις δεκάδες) περίφημες εργασίες της σχολής για λογαριασμό της Ξ.Μπαλωτή.
Αυτό ήταν το σοκ-to know us better- της πρώτης μέρας που σήμανε και την έναρξη της επικής πορείας της ανεπανάληπτης φουρνιάς του ΄94.
Δεν ξέρω αν σας θυμίζει κάτι. Εμένα πάντως μου φαίνεται σα να μην πέρασε μια μέρα.
Ακολουθούν και άλλα νέα μέλη στο κλαμπ.
Υ.Γ. Τα περισσότερα reunion μου θυμίζουν τις αμερικάνικες ταινίες που όλοι μαζεύονται για να δουν πόσο πάχυναν οι υπόλοιποι, πόσα μαλλιά έχασαν, πόσο απέτυχαν στη ζωή τους κλπ. Όμως μακριά από μας τέτοιες προθέσεις ε; Άλλωστε ΜΜΕ χωρίς blog δε νοείται!!
Τα λέμε....
12.2.07
Ρε πόσοι είμαστε θεατρίνοι (?)
Γεια σας παιδάκια. Καιρό είχαμε να τα πούμε... η δουλειά βλέπεις, άτιμος δαίμονας σε τρώει σιγά σιγά και δεν το παίρνεις χαμπάρι.Αλλά από την άλλη δεν γίνεται και κάτι ιδιαίτερο στην ζωή ενός δημόσιου υπαλλήλου, τί να γράψεις? Η αλήθεια είναι ότι εδώ στην δουλειά λέω πολλές ιστορίες από τότε που είμασταν φοιτητές επειδή δουλεύει στο ίδιο γραφείο και μια κοπέλα από την Σχολή τρία έτη μικρότερη. Αλλά νομίζω ότι καλύτερα στο blog δεν είναι να θυμόμαστε τα παλιά αλλά να αναπτύξουμε μια δυναμική για το μέλλον. Θα μπορούσαμε να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλο σε δύσκολες στιγμές. Πάντα ήμουν υπέρ της "μασονίας".
Anyway αναρωτιόμουν πόσοι ακολούθησαν θεατρικοστρεφή καριέρα πέρα από τον Σίμο και τον.. τον... τον άλλο μωρέ πως τον έλεγαν όλο τον ξεχνάω. Επειδή μου φάνηκε ότι άκουσα στο ραδιόφωνο τα ονόματα για μια παράσταση και μου φάνηκε (μου φάνηκε λέω) ότι ακούστηκε και ένα Κουταλιανού (?)
Anyway αναρωτιόμουν πόσοι ακολούθησαν θεατρικοστρεφή καριέρα πέρα από τον Σίμο και τον.. τον... τον άλλο μωρέ πως τον έλεγαν όλο τον ξεχνάω. Επειδή μου φάνηκε ότι άκουσα στο ραδιόφωνο τα ονόματα για μια παράσταση και μου φάνηκε (μου φάνηκε λέω) ότι ακούστηκε και ένα Κουταλιανού (?)
8.2.07
Η τέταρτη γενιά του Τμήματος
Γεια σας!
Είμαι ο Δημήτρης Δουλγερίδης, η διάδοχη κατάσταση σαν να λέμε. Εγώ σφύριξα στη Βικτωρία το επίθετο του Θοδωρή κι έτσι βρήκα την ευκαιρία να κάνω ένα σχόλιο. Μετά τις συναντήσεις με την Μαρία Ψαρά και το Νέστορα -η Βίκο δεν πιάνεται, είναι υπεράνω και σόρι για τους υπόλοιπους- είναι η πρώτη φορά που σας βλέπω όλους μαζί (έστω και μέσω μιας φωτογραφίας). Ωραία πρωτοβουλία: να βρίσκεστε, να ανταμώνετε και να σας βρίσκουμε κι εμείς οι «επίγονοι».
Καλή επιτυχία σε ό,τι κάνετε!
Είμαι ο Δημήτρης Δουλγερίδης, η διάδοχη κατάσταση σαν να λέμε. Εγώ σφύριξα στη Βικτωρία το επίθετο του Θοδωρή κι έτσι βρήκα την ευκαιρία να κάνω ένα σχόλιο. Μετά τις συναντήσεις με την Μαρία Ψαρά και το Νέστορα -η Βίκο δεν πιάνεται, είναι υπεράνω και σόρι για τους υπόλοιπους- είναι η πρώτη φορά που σας βλέπω όλους μαζί (έστω και μέσω μιας φωτογραφίας). Ωραία πρωτοβουλία: να βρίσκεστε, να ανταμώνετε και να σας βρίσκουμε κι εμείς οι «επίγονοι».
Καλή επιτυχία σε ό,τι κάνετε!
Subscribe to:
Comments (Atom)
