Ραντεβού...

...την Τρίτη το μεσημέρι μετά την πορεία -κατά τις 14.00- στην ταβέρνα Πλάτανος στην Πλάκα, Διογένους 4. See you!

Λοιπόν....

... τα ψέμματα τελείωσαν. Ήρθε η ώρα να συναντηθούμε. Προτείνω ή την Τρίτη λόγω απεργίας ή την Κυριακή, αλλά πείτε κι εσείς. Επίσης, προτείνω το Επί της Πανόρμου -όχι για τί ειναι κοντά στο σπίτι μου, χεχε!- αλλά γιατί είναι το πρώτο που σκέφτηκα. Οποιαδήποτε άλλη πρόταση θα γίνει δεκτή μετά βαΐων και κλάδων. Πολλά φιλιά!!!

Που Είστε;

"άδεια η πόλη, που πήγαν όλοι..." όπως θα έλεγε και ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου!

Τί κάνουν τα φιλαράκια μου; Γιάννη, Μαρία, Ρένα, Βιβή πού χαθήκατε; Μόνο τη Δήμητρα διαβάζω πια στο blog. Θα μου ανταπαντήσετε βέβαια -και με το δίκιο σας- οτι δεν πάω πίσω. "Ελευθερώθηκα" όμως! Habemus.... πρόεδρο ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ και τα βάσανα μου τέλειωσαν! Έχω βέβαια την όψη του "χάνομαι, σβήνω, πεθαίνω από την κούραση"... αλλά τώρα που η θεματολογία των ειδήσεων μπήκε ξανά στην τροχιά της επιτυχίας "Ζωνιανοί στα χαρακώματα, πόσο πάει η φούντα"... θα καααααθομαι!!

Σας φιλώ

ΓΛΙΝΤΣ

Παίδες, χέλλοου απο το μίζερο και πάντα βροχερό Γλιντς (κάποιοι ξέρουν πολύ καλά που βρίσκεται), που ήρθα για να ξεμπερδέψω απο τη διατριβή μου, αλλά θα την τρίψω σε κανενός άγγλου τη μούρη στο τέλος.
Τουλάχιστον, Νέστορά μου -και χρόνια πολλά για τη γιορτή σοu-, οι συμπαθέστατες κινεζούλες, εκτός απο τα αξιαγάπητα hello kitty τσαντάκια τους και τα αγγλοποιημένα ονόματά τους (hello my name is Zian Dhang Ping but you can call me Jane), δεν έχουν κανένα κοινό με τα λιγδερά κοιμισμένα μούτρα, που βλέπω αυτή τη στιγμή γύρω μου. Όσο για τις επιδόσεις τους αλλού, εσύ ξέρεις...
Χρόνια πολλά και τις ευχές μου για γάμους και γεννητούρια. Αν μη τι άλλο το μπλογκ αυτό επιτελεί άριστα το έργο της κοινωνικής (!) ενημέρωσης των μελών του.
Ερώτηση: Εμείς δεν μπορούμε να ενταχθούμε σε καμιά δημοσιογραφική αποστολή, να υποβάλλουμε τα σέβη μας στο Υπεύθυνο Γραφείου Τύπου Πεκίνου;

Νομίζω, Νεστοράκι μου, ότι τελικά μονοπωλείς το ενδιαφέρον όλων, αφού τα περισσότερα ποστ έχουν τουλάχιστον μια αναφορά στη λαμπερή προσωπικότητά σου. Οι αδυναμίες δεν κρύβονται.

Γράμμα από Πεκίνο#2

Παίδες νίχαο από την μακρινή Κίνα. Αγαπητή Δήμητρα χρόνια σου πολλά για την πρόσφατη γιορτή σου και χρόνια μου πολλά για την επόμενη μέρα και χρόνια πολλά σε όλες τις ελληνίδες για την ημέρα του "ΟΧΙ" (το πιάσατε ε?).
Εδώ στην μακρινή ανατολή τα πράγματα βαίνουν ομαλώς, όσο τουλάχιστον ομαλή μπορεί να χαρακτηριστεί η ζωή στο Πεκίνο. Μόλις χθες, 8 του μηνού, έφτασαν τα πράγματα μου από την Ελλάδα και κοιμήθηκα για πρώτη φορά μετά από έναν μήνα σε κρεβάτι. ναι παιδιά μου, κοτζαμάν ακόλουθος Τύπου και έναν μήνα κοιμόμουν ο πτωχός του Θεού σε στρώμα φουσκωτό στο άδειο από έπιπλα διαμέρισμά μου. Και αν νομίζετε big deal σκεφτείτε πόσο δύσκολο ήταν να εξηγήσω στις κινεζούλες ότι το σεξ πάνω σε φουσκωτό στρώμα για κάμπινγκ ενδείκνυται από ιατρικούς συλλόγους για θεραπεία των πόνων στην μέση και έχει ευεργετικές συνέπειες στις αρθρώσεις και τον πονοκέφαλο. Και όλα αυτά σε άπταιστα ελληνικά, επειδή έτσι και αλλιώς αγγλικά δεν καταλαβαίνουν, ελληνικά δεν καταλαβαίνουν, σκέφτηκα καλύτερα να μιλάω στην γλώσσα μου, τουλάχιστον να νιώθω άνετα εγώ, οπότε με τους κινέζους μιλάω πολύ καλά ελληνικά. Αυτοί με απαντάν κινέζικα και όλα καλά, απλά ποτέ δεν υπογράφω όταν ΜΕ δίνουν χαρτιά (σωστός? Α και το ΜΕ για να μην ξεχνάμε και την καταγωγή μας).


Όσο για τις μπαρότσαρκες, τι να κάνω ο πτωχός, στην μακρινή ανατολή και αφού προσφέρω στην πατρίδα τις υπηρεσίες μου (από τις 10 έως τις 9 με 10 το βράδυ, καλά δεν είναι?) ε βρίσκω και εγώ τον χρόνο να πάω καμιά βολτίτσα να πιω καμιά τσινγκ τάο (κινέζικη μπύρα σε μπουκάλι των 600ml, παγωμένη, καλή) ή να δω κανένα κινέζικο καραόκε (πολύ γέλιο).
Αυτά προς το παρόν, η Κίνα είναι ωραία, δεν μετανιώνω μετά από δύο μήνες για την απόφασή μου. Σας περιμένω όλους εδώ για να φάμε κινέζικο.